Gokken of meten?

Ervaringen met metingen die ik in de jaren heb opgedaan deel ik graag met anderen. Zo kom je situaties tegen waar potentiële meetfouten te verwachten zijn. Het is dan een goede gewoonte om hem of haar daar dan op te attenderen. Maar een enkele keer wordt dit niet in dank afgenomen en wordt je geconfronteerd met de meest verbazingwekkende opvattingen.

Faseverschuiving gokken

Zo heb ik al een aantal maal meegemaakt dat iemand het opgenomen vermogen van een apparaat aangesloten op de netspanning moest weten. Nu blijkt dit wel vaker een lastig klusje te zijn dat niet altijd lekker verloopt. Maar één geval sloeg werkelijk alles.

Niet gehinderd door enige kennis wordt met vol goede moed de stroom gemeten. De spanning is immers bekend, dus waarom de moeite doen deze te meten. En met deze gegevens presenteert men zonder blikken of blozen het opgenomen vermogen. Voorzichtig stel ik voor dat het misschien toch verstandig is om ook de netspanning te meten en vooral ook te kijken naar de correlatie tussen de spanning en stroom. De vormfactor is toch niet echt onbelangrijk, maar een fasemeting is toch wel het minste wat men kan doen.

Als reactie hierop wordt verteld dat het er alleen om gaat om een indicatie te verkrijgen van het opgenomen vermogen. Waarna dit vervolgt wordt met: "stel dat cos phi 0,75 is, dan is het vermogen ...". Met stomheid geslagen probeerde ik nog dat je nog beter een kristallen bol kunt kopen dan eerst de stroom te meten en vervolgens een slag te slaan naar de arbeidsfactor. Vooral deze laatste opmerking van mij viel niet in goede aarde: "Of ik toevallig problemen had dat een ander andere opvattingen had..."

Zullen we in het vervolg het meetresultaat maar gaan gokken? Dat bespaart ons een hoop meet-ellende en we zijn een stuk sneller klaar.